Djembo magic. door Dirk Domen

Het zijn mooie tijden voor de Gembo supporter. Afgezien van de licht onaangename eeltvorming aan de handpalmen van het vele applaudiseren, is het voor de toeschouwers momenteel vooral genieten van de fanionploeg van Gembo.

Nochtans was dit niet meteen te voorspellen. De groep was na een moeilijk jaar toe aan heel wat structurele veranderingen. Er dienden verschillende keuzes gemaakt te worden. Met Stefan Sappenberghs werd een nieuwe coach aangetrokken die resoluut in het plaatje van Gembo past om ook nieuwe mensen een kans te geven en daarmee een project op te starten. Hij vervult zijn rol voorlopig uitstekend. Stefan wordt daarin bijgestaan door assistant Follens en, niet onbelangrijk, fysiek trainer Jeroen Oosters en kine Carl Vandenbergh.

Ward Lemaire werd de eerste nieuwe aanwinst. Het hart, de benen en de (zaad)leider - proficiat met Stef, Ward - van de ploeg. De rol van Nick Celis werd herbekeken, hetgeen hem deed ontploffen tot de speler die hij intrinsiek altijd was. Het vertrek van Sjors Poels noopte ons tot bijkomende versterking op de center. Naast de duobaan van Yannick Desiron bij ons en Optima Gent, viel er nog een flink uit de kluiten gewassen appel uit de kast met Pieter Van Rillaer, die maar wat blij was dat hij na het sportieve failliet van Pitzemburg bij Gembo terecht kon. Zijn komst hadden we, net zoals zijn behind-the-back-dribble tegen Charleroi, niet zien aankomen. Hij paste perfect in het plaatje van de coach dus konden we deze kans niet laten liggen. Na een feilloze voorbereiding werd deze ploeg onverwacht nog gekruid met de komst van Domien Loubry, eersteklasser on hold. Samen met de blijvers Pegg, Janssen, Goethaert, Van Aken, De Wit en de prospects Mariën, Swinnen en Van Roey werd dit een team dat van De Luis in de eerste seizoenshelft een oninneembare vesting maakte. Alle topploegen gingen er voor de bijl (akkoord sommige kwamen gehandicapt naar Borgerhout maar de overwinningen waren significant) en er werd vaak met heerlijk, virtuoos basket uitgepakt. Snel en aanvallend maar steeds vertrekkende vanuit een solide defense.

Terwijl de handen op mekaar gingen, vielen de monden open.

Een eerste zege tegen Waregem, een klinkende overwinning tegen Fleurus, een fel bevochten zege tegen Kangoeroes en recent nog een duidelijke winst tegen Essor Charleroi blijven ons het meeste bij. Op verplaatsing onthouden we de pandoering die we Luik toedienden en de overwinning op Sint-Jan (Waar ondergetekende niet bij was. Mea culpa. Ja, een mens moet tegenwoordig Latijn gebruiken om mee te tellen.).

Waren er dan geen negatieve dingen te melden? Zeker wel. Op Sint-Niklaas hadden we geen verhaal tegen het uitgekookte spel dat Steve Ibens zijn jongens had opgelegd, de eerste helft op Sint-Jan was schijnbaar gestresseerd en op Brussels waren we niet scherp genoeg. Maar al bij al kunnen we stellen dat Gembo, ietwat onverwacht, verdiend aan de leiding staat en dat doet met attractief basketbal.

Sinds die fortuinlijke verspreking van de public announcer in Luik hebben we trouwens een naam voor ons ritmische spel: ‘Djembo’.
Wie het nog niet zag, heeft ongelijk maar krijgt altijd een tweede kans via het youtubekanaal van Moeke On Tour. Ook één van de belangrijke blijvers in het Gembo kamp. Haar camera zal ook in 2012 blijven draaien en hopelijk registreert ze nog meer van die nieuwe Djembo magie.
De eerste wedstrijd uit de terugronde heeft alvast getoond dat er bij medeleider Waregem meer sleet op de machine zat dan bij Gembo.

Rest mij nu alleen nog alle supporters, sponsors, sympathisanten en spelers een fantastisch 2012 vol sportieve vreugde toe te wensen. Bij deze.

Dirk Domen

sportief manager